stories out of life .(.Διηγήματα).γράφει η Ντόρα Μανατάκη....

                Η κυρά-Βασιλική άνοιξε τα μάτια της. Το υπνοδωμάτιο ήταν σκοτεινό , μόνο το φως από το καντηλάκι της έφεγγε. Δίπλα στο μικρό τραπεζάκι που χρησιμοποιούσε για κομοδίνο , ακούγονταν ο ρυθμικός χτύπος του ρολογιού . Του έριξε μια ματιά. -Πεντέμισι η ώρα , μονολόγησε , αργεί ακόμα να ξημερώσει . Ας σηκωθώ εγώ , όλα πρέπει να γίνουν στην ώρα τους . Ο κόκοράς της στην αυλή είχε αρχίσει κι όλας να λαλάει .            Ξημέρωνε μεγάλη γιορτή , του Αϊ-Δημήτρη . Η μικρή εκκλησούλα του χωριού είχε φορέσει τα γιορτινά της .Η κυρά-Βασιλική θα πήγαινε αργότερα ν’ ανάψει ένα κεράκι στη χάρη του . Ήταν θρησκευόμενο άτομο ,είχε βαθιά πίστη μέσα της .Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί έκανε μια προσευχή μπροστά στα εικονίσματα της. Πάντα παρακαλούσε την Παναγία να’ χει καλά τα παιδιά της , τις νύφες της , τα εγγόνια της ,να ναι καλά στις δουλειές τους και να τους φυλάει από κά...

 Η πτήση από Λονδίνο θα προσγειωνόταν σε είκοσι λεπτά. Ο Χάρης είχε ξαπλώσει στο κάθισμά του ακούγοντας μουσική από το μικρό walkman που κρατούσε στα χέρια του.       Αποφάσισε να επιστρέψει χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν  από την τρελλοπαρέα, ήθελε να τους κάνει έκπληξη. Ήταν η πρώτη του χρονιά στο πανεπιστήμιο και έλειπε ήδη έξι μήνες. Στο τηλέφωνο μιλούσε σχεδόν καθημερινά με όλους, τον Χρήστο, την Νίκη, τον Σάκη, τον Τζώρτζη, την Νάντια.     Η Νάντια ήταν η κοπέλα του, τέσσερα χρόνια ήταν μαζί. Από τους πρώτους μήνες της γνωριμίας τους, είδαν πως ταίριαζαν απόλυτα οι ιδέες τους, οι απόψεις τους, τα όνειρά τους. Έτσι αποφάσισαν, νοικιάζοντας ένα μικρό διαμερισματάκι, να συζήσουν. Εκείνη σπούδαζε Νομική. Είχε έρθει από κάποιο νησί. Ήταν δυναμική, ανεξάρτητη και αποφασιστική, ήξερε τι ήθελε και πώς να  πετύχει τους στόχους της. Η οικογένειά της έχοντας κάποια οικονομική άνεση, της παρείχε τα πάντα. Ο Χάρης ένιωθε ότι ο χαρακτήρ...

                                                 ΤΟ ΚΟΥΦΕΤΟ     Η Σουλτάνα απο τα νεανικά της χρόνια είχε πολλά χαρίσματα, καφετζού, χαρτορίχτρα, ξεματιάστρα, προξενίτρα, γιάτρισσα. Τίποτα δεν ξέφευγε της προσοχής της και οι συνταγές της αλάνθαστες. Το χωριό της είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και η φήμη της είχε φτάσει και στα άλλα χωριά. Πολλές κοπελιές και κυράδες ερχόνταν με το κουπάκι του καφέ παραμάσχαλα για να μάθουν την μοίρα τους, να την παρακαλέσουν για κανένα προξενιό για τις ίδιες ή για τα παιδιά τους. Η Σουλτάνα δεν χαλούσε ποτέ χατήρι σε κανέναν. Της άρεσε να βοηθάει όποιον είχε την ανάγκη της.    Είχε μεγαλώσει με την γιαγιά της την πολίτισσα που είχε και το όνομά της. Οι γονείς της  την άφησαν στα χέρια της γιαγιάς...

                                    ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ…. Είσαι γυναίκα, ζεις στο σήμερα, ζεις την εξέλιξη της εποχής σου. Ανέβηκες στο θεατρικό σανίδι και δέχτηκες να παίξεις τους ρόλους που σου έδωσε η μοίρα. ‘Ίσως να μην σου ταίριαζαν απόλυτα όμως τους δέχτηκες, και προσπάθησες να είσαι μια καλή ηθοποιός. Πρώτος από όλους ο ρόλος της συζύγου. ‘Ένας όμορφος ρόλος γεμάτος ζωντάνια, που πριν στον δώσουν τον ονειρεύεσαι, τον φαντάζεσαι υπέροχο, ιδανικό. Όμως όταν αρχίζεις να παίζεις, ενώ στην αρχή σε μαγεύει, αργότερα σε κουράζει, ίσως κάποτε να σου προξενεί και αηδία. ‘Άλλοτε φταις εσύ γι αυτό, άλλοτε ο παρτενέρ σου, πολλές φορές και οι δυο μαζί. Αρχίζεις να αναζητάς τρόπους να ξεφύγεις, να ελευθερωθείς, όμως οι συνθήκες σχεδόν πάντα σε αναγκάζουν να σκύβεις το κεφάλι, και να προχωράς, χάνοντας λίγο – λίγο το χαμόγελο που στην αρχή είχε ανθίσει στο νεανικό σου πρόσωπο και το κάνει να γίνεται σκυθρωπό...

  Η Τερέζα έριξε μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη . Αυτό που   έβλεπε την ικανοποιούσε απόλυτα.            Πήρε το μπουκαλάκι με την κολόνια και  έβαλε δυο σταγόνες πίσω από το κάθε αυτί.            « Θα του αρέσω?» αναρωτήθηκε.            Δεν ήταν καμιά κούκλα αλλά με λίγο μακιγιάζ με ένα καλό χτένισμα και ένα ωραίο ντύσιμο δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητη .             Είχε περάσει τα τριάντα τρία της χρόνια και μια μικρή ανασφάλεια είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της στο πίσω μέρος της σκέψης της . Ο εξάχρονος δεσμός της a με τον Κώστα τέλειωσε πριν δύο χρόνια. Έφταιγε αυτός, έφταιγε εκείνη, ποτέ δεν το έψαξε . Έσβησε σιγά- σιγά χωρίς να το καταλάβουν . Δεν επεδίωξε να κάνει άλλη σχέση παρόλο που της έτυχαν κάποιες καλές περιπτώσεις . Ήθελε να μείνε...

Τριζαν οι αναμνήσεις μου σαν τα πόδια του Σκαμπό που ειχα μπροστά μου, του ταλαίπωρου, του πολυχρησιμοποιημένου.  Κι εγώ καθισμένη στην πολυθρόνα, δίπλα στο τζάκι, με τα πόδια μου απλωμένα επάνω του, αναπολούσα παλιές φευγάτες στιγμές! Ω! παρελθόν μην με εγκαταλείψεις, είσαι η μόνη μου συντροφιά! Είχα αποφασίσει να αλλάξω το design της λατρεμένης μου γωνιάς και περίμενα τα καινούργια μοδάτα έπιπλα. Χάιδεψα τα μπράτσα της αγαπημένης μου μέχρι τώρα πολυθρόνας.  Ένοιωθα τύψεις που θα την έστελνα μαζί με το σκαμπό και το μικρό σκαλιστό  Louis  fillip  τραπεζάκι στα άχρηστα.  Το άγγιξα απαλά, εδώ  έπινα απογευματινό τον καφέ μου.  Πάντα με εκνεύριζε το ξεσκόνισμά του γιατί αυτή η άτιμη η σκόνη κατσικωνόταν  μέσα στα σκαλίσματά του και δεν έλεγε να φύγει.  Σήμερα το κοίταξα με λατρεία. Σε λίγο θα χτυπούσε το κουδούνι θα έφερνα την παραγγελία μου.  Μια δερμάτινη πολυθρόνα με μηχανισμό ( θα μου έκανε και μα...