Η Βέρα μόλις είχε επιστρέψει στην Αθήνα μετά από ένα ιδιαίτερα κουραστικό επαγγελματικό ταξίδι στα Γιάννενα. Την είχε στείλει η εφημερίδα που εργαζόταν ως δημοσιογράφος, να καλύψει ένα ρεπορτάζ. Κάποιος ορειβάτης είχε πέσει σε μια χαράδρα. Είκοσι χρονών παλικάρι το ανέσυραν νεκρό. Ακόμα δεν είχε καταφέρει να βλέπει τις αποστολές της σαν εργασία. Κάθε γεγονός την συγκλόνιζε, γύριζε πραγματικό ράκος όταν αντίκριζε τον πόνο στα μάτια των συγγενών ενώ εκείνη έπρεπε να τους παιδεύει με τις ερωτήσεις της, που πολλές φορές δεν είχαν και νόημα. Είχε σκεφτεί αρκετές φορές πως ίσως τελικά να μην της ταίριαζε αυτό το επάγγελμα. « Η ακαταστασία βασιλεύει παντού, σκέφτηκε ρίχνοντας μια ματιά γύρω, αύριο θα ασχοληθώ μόνο με το σπίτι» Πέταξε τα ρούχα της στο κρεβάτι και μπήκε στο λουτρό. Ένα καυτό μπάνια θα της έκανε...
Μην κάνεις όνειρα για την ζωή αλλά ζήσε τα όνειρά σου... Στη ζωή δεν παίρνεις ποτέ αυτό που αξίζεις, παίρνεις πάντα αυτό που διεκδικείς.